پیرمرد مفلس

تا تو بودی در شبم، من ماه تابان داشتمروبروی چشم خود چشمی غزلخوان داشتم حال اگر چه هیچ نذری عهده دار وصل نیستیک زمان پیشآمدی بودم که امکان داشتم ماجراهایی که با من زیر باران داشتیشعر اگر می شد قریب پنج دیوان داشتم بعد تو بیش از همه فکرم به این مشغول بودمن چه چیزی کمتر از آن نارفیقان داشتم؟! ساده از «من بی تو می میرم» گذشتی خوب من!من به این یک جمله ی خود سخت ایمان داشتم لحظه ی تشییع من از دور بویت می رسیدتا دو ساعت بعد دفنم همچنان جان داشتم!! کاظم بهمنی پیرمرد مفلس...

من از پشت شبهای بی خاطرهمن از پشت زندان غم آمدم من از آرزوهای دور و دراز من از خواب چشمان نم آمدم تو تعبیر رؤیای نادیده ای تو نوری که بر سایه تابیده ای تو یک آسمان بخشش بی طلب تو بر خاک تردید باریده ای تو یک خانه در کوچه ی زندگی تو یک کوچه در شهر آزادگی تو یک شهر در سرزمین حضورتویی راز بودن به این سادگی مرا با نگاهت به رؤیا ببر مرا تا تماشای فردا ببر دلم قطره ای بی تپش در سراب مرا تا تکاپوی دریا ببر ( افشین یدالهی ) پیرمرد مفلس...